Individuati i nuovi servizi a forte valenza socio-sanitaria che possono essere erogati dalla farmacie pubbliche e private nell’ambito del Servizio sanitario nazionale.

E’ quanto contenuto nel Decreto Legislativo 3 ottobre 2009, n. 153 (pubblicato in Gazzetta Ufficiale 4 novembre 2009, n. 257) che attua la delega prevista dall’articolo 11 della Legge 18 giugno 2009, n. 69.

In particolare il provvedimento individua tra i servizi:

• la partecipazione delle farmacie all’assistenza domiciliare;
• la collaborazione ai programmi di educazione sanitaria della popolazione, la realizzazione o la partecipazione a campagne di prevenzione di patologie a forte impatto sociale, anche effettuando analisi di laboratorio;
• la prenotazione in farmacia di visite ed esami specialistici presso le strutture pubbliche e private convenzionate, compreso il pagamento dei relativi oneri ed il ritiro dei referti.

Il decreto legislativo prevede inoltre:

• consegna nelle farmacie rurali dei medicinali;
• preparazione e consegna delle miscele per la nutrizione artificiale e dei medicinali antidolorifici;
• dispensazione per conto delle strutture sanitarie dei farmaci a distribuzione diretta;
• messa a disposizione di infermieri e fisioterapisti per prestazioni a domicilio;
• erogazione di servizi sanitari di secondo livello, anche avvalendosi di personale infermieristico e prevedendo che la farmacia sia fornita di defibrillatore.

Parliamo nuovamente di Tele2, Opitel Spa di proprietà della Vodafone.
Sede legale: Segrate Milano.
Ricevo la fattura, elaborata in Svezia, stampata in Belgio spedita a me a Napoli.
Come già detto, io ho Tele2 da circa 5 anni, adsl e telefonia fissa senza limiti, 365 giorni all’anno.
In questi anni più volte ho dovuto chiamare per farmi inviare fatture mai recapitate; laddove le inviavano senza un mio sollecito, arrivavano o già scadute di qualche giorno o in scadenza prossima e comunque mai con 15 giorni di anticipo. Un giorno Tele2 diventa Opitel senza avvisare i suoi clienti e già questo è a mio avviso una grave mancanza di trasparenza e fiducia tra fornitore e cliente. Qualche settimana fa, siamo nel 2009, mi arriva a casa una lettera da parte di Ge.Ri. Gestione rischi s.r.l sempre di Milano.
Mi scrivono informandomi di una fattura mai pagata di luglio 2007 con un importo pari a 86,88 euro, più 19,51 euro di interessi di mora, più 20,85 euro come onero di ritardo pagamento; interessi e oneri per loro sono discorsi distinti. Importo totale 127,24.
Naturalmente viste le volte che ho chiamato la Tele2 nel corso degli anni per chiedergli se c’erano fatture a mio carico, considerando che non le spedivano e tenendo conto che più volte mi sono stati dati importi e coordinate per pagare bollettini postali, evidentemente questa fattura mandatami dal loro recupero credito non ha motivo di esistere. Chiamo la Tele2 e discuto con l’amministrazione, che naturalmente non sa nulla però, mi avvisa che ci sono altre bollette da me non pagate, ma una desta il mio interesse. Una fattura di 836,40 euro di cui 626,349 di cellulari. Faccio silenzio e li invito a rispedirmi la fattura visto che, come spesso è capitato, a me non è arrivato nulla.
Mi arriva la fattura, che non era scaduta visto che scadrà a giorni. Apro il dettaglio delle chiamate e resto di stucco. L’elenco inizia il 23 luglio e si conclude il 23 ottobre. 8 pagine piene di numeri di cellulari ma, l’ennesimo stupore. Cè sempre lo stesso cellulare chiamato dal 23 luglio al 23 ottobre.
Un numero che avrei chiamato giorno e notte, vi faccio un esempio:
3385986### 15/09/2009 alle ore 10.36
3385986### 15/09/2009 alle ore 13.02
3385986### 15/09/2009 alle ore 13.07
3385986### 15/09/2009 alle ore 14.43
3385986### 15/09/2009 alle ore 15.08
3385986### 15/09/2009 alle ore 16.41
3385986### 15/09/2009 alle ore 19.13
3385986### 15/09/2009 alle ore 19.15
3385986### 15/09/2009 alle ore 19.21
3385986### 15/09/2009 alle ore 20.28

Così tutti i giorni, tutto il giorno, anche alle 4 di notte dal 23 luglio al 23 ottobre allo stesso numero.
Evidente l’imbroglio.
Prima di tutto chiamo un tecnico, un amico di famiglia e faccio controllare l’impianto telefonico per scrupolo, nessun’altro è collegato al mio numero. Setaccio i cellulari; mio, di mio marito e dei miei due figli, numero sconosciuto a tutti, ripeto, solo per scrupolo.
A questo punto mi pare ovvio che non soltanto non pagherò, ma intendo avviare una indagine tramite la Guardia di Finanza e intendo anche richiedere i danni morali provocati dalla Tele2 nei miei confronti.
A tutto ciò voglio e chiedo una interrogazione parlamentare sempre tenendo conto che, guardando, cercando e domandando in giro, la Tele2 non solo è già stata multata dall’antitrust per 120 mila euro a causa dei suoi ‘ traffici ‘ poco leciti nei confronti degli utenti ma ho raccolto testimonianze di persone a cui è capitata la mia stessa cosa, o che si son visti recapitare fatture dalla Tele2 senza averne mai richiesto l’attacco tramite interviste telefoniche registrate e manomesse, chiaro quindi che se la Tele2 si permette di imborgliare e perseguitare i cittadini lo fa anche grazie a regolamentazioni e leggi assenti o mai applicate. Ma non basta. Intendo interrogare il governo anche sulla questione delle liberalizzazioni, perchè, sempre dopo aver chiamato tutte le aziende di telefonia esistenti in Italia, dalla Telecom, a Tiscali, Fastweb ect, tutte, ma proprio tutte applicano lo stesso importo per adsl e telefono fisso, vale a dire circa 70 euro ogni 2 mesi, euro più o euro meno.
Aggiungo: questo importo comune non soltanto non paventa la liberalizzazione del mercato e quindi la concorrenza ma è chiaramente viziato.
Le pubblicità di tutte le aziende di telefonia, sempre a riguardo del servizio adsl piu telefoni fissi senza limiti, parlano di sconti e di risparmio perchè prive del canone Telecom, però, i loro prezzi sono pari a quelli offerti dalla Telecom che ha il canone, come mai?
Basta confrontare tutte le società con i loro prezzi per constatarne il vizio.

Roberta Lemma

Mutatis mutandis è una locuzione latina che significa “una volta che siano cambiate [le cose] che dovevano cambiare [o essere cambiate]“.

L’espressione è propriamente usata ad indicare la modificazione di scenari o situazioni precedenti in correlazione con la necessità, o l’opportunità, di sottoporre a nuova verifica l’eventuale occorrenza di adeguare azioni ed interessi alle mutazioni intervenute.

Sottintendendo la presenza di elementi di variabilità, la locuzione esprime anche significati comparativi, ed è per questa ragione che nel mondo anglosassone viene utilizzata con riferimento a scenari economici, quantunque con differente lettura del significato, che diviene attributo di coloro legati a comune destino in dipendenza di eventi comportanti modificazioni di comune contesto.

Sono riconoscente alla sanità dello stato italiano in quanto nella mia vita qui in Italia molte volte ho ottenuto servizi che il mio paese di provenienza non garantiva e a tutt’oggi non garantisce. Detto ciò, nell’ottica del miglioramento, osservo che non tutte le strutture sanitarie italiane sono efficienti come dovrebbero essere.

Alludo alla mia ultima esperienza al Pronto Soccorso di Parma. Si verifica che un paziente per ottenere un risposta debba aspettare dalle 6 alle 8 ore. Ora, fin quando ad aspettare è il familiare che accompagna l’ammalato benchè sia una permanenza scomoda in stanze affollate e sedie di plastica in caso di necessità ci si adegua. Ma se si pensa al paziente che già non sta bene, una persona che sta così male da pensare di doversi recare all’ospedale insomma, e che aspetta tante ore su una barella o una sedia a rotelle in mezzo al frastuono di tutti gli altri, con grandi difficoltà nel caso in cui debba utilizzare i servizi igienici, saltando magari il pranzo o la cena e continuando così a debilitarsi ulteriormente e tutto ciò solo per dare inizio ad una serie interminabile di analisi senza risposte, allora ci si rende conto che la struttura Pronto Soccorso non funziona affatto.

Il Soccorso è, come dice la parola stessa, Pronto proprio perchè deve rispondere immediatamente ad un disagio dell’ammalato prestando le cure iniziali del caso che gli facciano ritrovare uno stato di benessere cui poi seguiranno ulteriori indagini. E’ chiaro che questo non avviene a Parma, i servizi igienici sono sottodimensionati e sporchi, il personale ausiliario e gli infermieri si infastidiscono anche solo a fornire informazioni richieste dai parenti il che fa capire il grado di stress che raggiongono queste persone decisamente poche rispetto al fabbisogno della struttura. Gli stessi medici sono pochi e la visita consiste nel prescrivere immediatamente analisi senza soffermarsi nemmeno ad ipotizzare una diagnosi il che farebbe pensare che, se questi professionisti si trovassero in carenza di strumentazione, senza analisi non saprebbero decidere il paziente cos’ha. L’immagine è di poca professionalità e soprattutto competenza.

Il personale si preoccupa di richiedere il pagamento del ticket con una grande efficienza che fa invece difetto nel momento in cui si deve cercare di velocizzare le cure ed intervenire prontamente. In questo caso non pare di trovarsi in presenza di una struttura di Welfare ma di un’associazione a scopo di lucro e basta.

In questo periodo poi, in cui imperversano le malattie stagionali e l’influenza suina, le strutture sanitarie di primo soccorso dovrebbero essere molto più attrezzate del solito se è vero che la situazione è particolarmente delicata. (MINNIE&Bajrak)

Adorato da tempo, il culto di Madonna Scutari è diventato un mito nel 1467. Secondo la leggenda,  la Madonna di Scutari, un affresco molto antico di Santa Maria  con Cristo in braccio, abbelliva la chiesa di Madonna che si trovava al ingresso della città, si staccò dal muro e volò verso ovest per fuggire dalla macchia islamica, durante l’assedio di Scutari dagli eserciti ottomani. Il pellegrinaggio miracoloso dell’affresco si trova in una piccola città vicino a Roma, Genazzano.

I adhuruar që herët, kulti i Zojës së Shkodrës u shndërrua në mit në vitin 1467. Sipas legjendës, Zoja e Shkodrës, një afresk i hershëm i Shën Mërisë me Krishtin në krahë, që zbukuronte kishën e Zojës në të hyrë të qytetit, u shkëput nga muri dhe fluturoi drejt perëndimit, për të shpëtuar nga njollosja islamike, gjatë rrethimit të Shkodres nga ushtritë osmane. Shtegtimi i mrekullueshëm i afreskut përfundoi në një qytezë te vogël pranë Romës, Genazzano, ose Gjenacanë, siç e thërresin besimtarët katolikë shkodranë.
Në Gennazzano, si edhe në lokalitetin e quajtur Castiglione Tinella, në rajonin e Piemontit, kulti i Zojës është adhuruar pandërprerje, prej pesë shekujsh. Këto njëzet vitet e fundit edhe më fort se më parë, falë valës së re të emigracionit Shqiptar, për anëtarët e së cilit Zoja e Shkodrës është shndërruar në një simbol shumë të rëndësishëm. “Edhe ajo, ashtu si ata,” thotë don Pasquale, duke shpjeguar suksesin e kultit të Zojës ndër emigrantët Shqiptarë “është një pelegrine, e cila i ndjek bijtë e saj në emigrim.”

Fytyra e re e katolicizmit Shqiptar në Itali

Kulte të hershme, pra dhe tradita shekullore, por besimi katolik ndër Shqiptarët e Italisë ka sot edhe një fytyrë të re, atë të qindra të rinjve e të rejave, studentë e punëtorë që kanë përqafuar rishtaz fenë e Krishterë. Ashtu si mjeku i ri Andrea Skanjeti, i cili, së bashku me të motrën Anamarinë, gjithashtu e diplomuar në Universitetin e Torinos, drejton tashmë prej disa vitesh grupin e të rinjve katolikë Shqiptarë të qytetit.
“Vetëm në kishën e Romës që i është caktuar bashkësisë Shqiptare,” pohon don Pasquale, “këtë viti kemi 13 kandidatë për t’ju bashkuar fesë së krishterë. Ndërsa në Torino, disa vite më parë, ndër 30 të pagëzuar natën e Pashkëve, 20 syresh ishin Shqiptarë.”
Komuniteti katolik Shqiptar në Itali luan një rol të rëndësishëm për imazhin e mbarë bashkësisë Shqiptare. “Shpesh është diskutuar mbi identitetin kulturor në dhe të huaj, mbi vështirësitë që janë hasur sa herë personat janë deklaruar shqiptarë, pasi paragjykime të pamotivuara e kishin pështjelluar e bërë të vështirë integrimin edhe në vendin e punës,” thotë don Pasquale. “Sot, këto paragjykime janë kapërcyer e në shumë raste janë shndërruar në lavdërime për ta, aq sa në shumë vende ata duhen e falenderohen. Krenaria dhe shpresa pra, zgjedhohen së bashku me foljen “integroj”, aq sa ta bëjnë bartëse të një limfe të re jetësore edhe në Kishën italiane.”  (nga F. Gjoka)

Bruna Hasmuca  NO COMENT ….

  Leonora Memia

  Bruna Hasmuca  hahahha

  Alma Shebeku

  Sanjela Kurti  shiko nuk eshte per t’u cuditur,pasi femrat serbe jan te gjitha ne Shqiperi me pune dhe dihet se cfare punesh bejne duke filluar nga striptiza etj etj… Dhe nuk ka mbetur kembe femre ne serbi lol

  Alona Eltari   turp i zotit…. !!!

  Anila Kadija  Uaaaa na çudite!

  Bajrak WordPress  ky eshte realiteti…. dashuria nuk ben dallime

  Arben Piperku  Njëherë i tolerova vetes një gabim, i besova një Sërbi… BAJRONI

  Alma Shebeku

  Leonora Memia

  Azbi Kapo  Eshte vertet per te ardhur keq,por edhe turp,n.q.s jane te verteta keto qe thuhen.

  Mira Mullici

  Bajrak WordPress

  Mira Mullici

  Bajrak WordPress

  Bajrak WordPress

  Mira Mullici

  Shpresa Ime

Ormai è cosa risaputa: vuol dire che tutto va bene, che stiamo bene o siamo d’accordo con qualcuno. Non tutti sanno però che è un acronimo, cioè una parola le cui lettere sono le iniziali di altre due parole. Probabilmente è stata “inventata” dalle truppe statunitensi durante la seconda guerra mondiale: quando un reparto andava in missione al ritorno doveva segnalare il numero di militari persi in battaglia. Nel caso in cui tutti i militari fossero sopravvissuti il comandante faceva rapporto ai suoi superiori usando l’acronimo O.K., cioè zero killed, che in italiano vuol dire “nessuno ucciso”. La sigla ha quindi cominciato ad assumere il significato di conferma positiva, usato in generale per dire che “va tutto bene”.

Quando “è tutto ok” spesso si sottolinea il concetto unendo il pollice e l’indice a formare una O. Questo gesto era già noto nel I secolo d. C. come segno di approvazione, e si è diffuso in occidente grazie all’influenza americana.

E se invece va tutto storto?
Spesso si dice: sonoa K.O. Questo acronimo però è nato nel mondo del pugilato, ed è l’abbreviazione dell’inglese knock out, che significa “fuori combattimento”.

Portabandiera,
nell’aria che non c’era
nel respiro di tuo padre
sacrificato alla miniera.
Portabandiera,
per trovare la maniera
di eguagliare Giustiniano
e avere il mondo in mano.
Portabandiera,
fra la gente passeggera
che si ferma ad ascoltare
e riprende a meditare.
Portabandiera,
bandiera rossa e nera
la notte buia ad ascoltarti
arrossisco e so d’amarti.
Portabandiera
questa donna è vera
e prima che scivoli via
ridi e dimentica la mia gelosia

Se la madre si fa male mentre aiuta il figlio a scendere dallo scivolo sussiste la responsabilità per custodia ex articolo 2051 c.c. del comune; tutto ciò anche se la stessa ha “fatto un uso scorretto, salendo in senso inverso alla struttura”.

Il comune ha l’obbligo di risarcire il danno, in caso di infortunio avvenuto in un parco giochi, a meno che non riesca a dimostrare un utilizzo imprevedibile delle attrezzature, sia quando l’infortunato è un minore e sia quando a farsi male è un genitore.

Per sollevarsi dalla responsabilità ex articolo 2051 c.c., infatti, non è sufficiente che il comune provi la buona manutenzione delle strutture presenti nel parco giochi e l’uso improprio delle stesse, ma deve, altresì, dimostrare che tale utilizzazione è stata assolutamente inusuale, da parte sia dei minori che dei genitori (o delle persone adulte con essi presenti) e, di conseguenza, assolutamente imprevedibile.

Esonero della responsabilità

Per escludere la responsabilità da cosa in custodia a norma dell’art. 2051 cod. civ. il custode ha l’onere di provare che l’evento è stato cagionato da fatto estraneo ad essa, che può dipendere anche dalla condotta colpevole di un terzo o della stessa vittima (c.d. fortuito incidentale), del tutto eccezionale, secondo il principio della regolarità e probabilità causale in quelle circostanze di tempo e di luogo, sì da essere imprevedibile, e perciò inevitabile.

Pertanto, al fine della esclusione della responsabilità da cosa in custodia, il custode ha l’onere di provare che l’evento dannoso è stato causato da un fatto estraneo assolutamente fortuito e imprevedibile.

Nella sentenza in commento era stata assolta un’amministrazione pubblica da responsabilità in caso di infortunio, sia in primo che in secondo grado, ma la Corte di Cassazione ha stabilito e ribadito che è sempre onere del custode mettere al sicuro i soggetti che interagiscono con le cose che si hanno in affidamento.

La responsabilità prevista dall’articolo 2051 c.c. ha natura squisitamente oggettiva -non rileva la colpa nella custodia, ma rileva il rischio da custodia- essendo il comportamento del custode del tutto estraneo alla fattispecie regolata dalla norma.

Sicchè il custode risponde dei danni prodotti dalla cosa non perché ha assunto un comportamento poco diligente, ma più semplicemente per la particolare posizione in cui si trova rispetto alla cosa danneggiante, e quindi secondo una logica che è propria della responsabilità oggettiva.

Precedenti giurisprudenziali

Non un qualsiasi uso improprio o anomalo della cosa in custodia rispetto alla sua destinazione funzionale configura il caso fortuito, perché se invece la condotta concorrente del terzo nella causazione dell’evento non è assolutamente imprevedibile ex ante, persiste il nesso di causalità con la cosa e la sua funzione (Cass. 2563/2007), salva la limitazione del risarcimento del danno per gli effetti dell’art. 1227 cod. civ., da valutare dal giudice di merito (Cass. 11227/2008).

Quindi, poiché funzione dell’art. 2051 cod. civ. è di imputare la responsabilità a chi si trova nelle condizioni di controllare i rischi ad essa inerenti (Cass. 4279/2008 e 20317/2005) – e questa è la ragione per cui, ai fini della responsabilità del custode per l’evento dannoso, è sufficiente che il danneggiato provi il nesso causale con la cosa custodita, indipendentemente dalla pericolosità attuale o potenziale della stessa – il dovere del custode di segnalare il pericolo connesso all’uso improprio – da parte del terzo o del danneggiato – della cosa si arresta soltanto al caso in cui la pericolosità dell’anomala utilizzazione di essa, intesa come fattore causale esterno (Cass. 15429/2004), sia talmente evidente ed immediatamente apprezzabile da chiunque, da renderla del tutto imprevedibile e perciò inevitabile (Cass. 20334/2004, 25029/2008).

(Altalex, 8 ottobre 2009. Nota di Manuela Rinaldi)

Benedetto Croce (Pescasseroli, 25 febbraio 1866 – Napoli, 20 novembre 1952) è stato un filosofo, storico, scrittore e politico italiano, principale ideologo del liberalismo novecentesco italiano e “rifondatore” del Partito Liberale. Con Giovanni Gentile – dal quale lo separava la concezione filosofica e la posizione politica nei confronti del fascismo – è considerato un importante protagonista della cultura italiana ed europea della prima metà del XX secolo.

Me daten 17 tetor 2009
per here te pare ne historine e qytetit te Parmes ne Itali
shoqata jone do te hapi shkollen e pare shqipe.
Qellimi i kesaj “shkolle” modeste eshte:
MESIMI I GJUHES, LETERSISE , GJEOGRAFISE DHE HISTORISE SHQIPE.

Ju lutem na ndihmoni me materiale dhe libra elektronik per kete projekt te madh.

Leksionet per mesimin e gjuhes shqipe do te zhvillohen tek:
- Istituto Scolastico Vittorio Alfieri- Via Baldini n°7 (afer via Zarotto) – Parma . Kemi nje klase te madhe ne dispozicion me kapacitet rreth 30 nxenes.
- Pjesa multimediale tel ALBA COMPUTER.

Pranohen moshat nga 7 vjeç deri ne 12 -13 vjeç.

Leksionet zhvillohen çdo te shtune nga ora 15:00 deri ne oren 17:00 Tetor 2009 – Qershor 2010

Çdo nxenes do te paguaj 10 euro ne muaj per shpenzimet si drita, uje, gaz dhe materiale didaktike.

Drejtoreshe e ketij projekti eshte gazetarja dhe njekohesisht zv. presidentja e shoqates sone

- Anila Kadija e diplomuar ne gjuhe letersi. ( Leksione gjuhe – letersie)

Mesuesit e tjere jane:

- Brunilda Hoxha e diplomuar per matematike -fizike. ( Leksione gjuhe – letersie)
- Linda Pjeçi e diplomuar ne arsimin fillor. ( Leksione gjuhe – letersie)
- Adriana Rushiti e diplomuar ne histori gjeografi. ( Leksione historie dhe gjeografie)
- Durim Lika i diplomuar ne matematike ( Leksione ne informatike per Shqiperine)
- Elvira Lika konservator i muzikes. ( Leksione muzike per Shqiperine)
- Albert Bekja diplomuar ne koreografi (Leksione dance shqiptare)
- Lindita Sota diplomuar ne koreografi (Leksione dance shqiptare)

jane te mirpritur te gjithe ato mesues qe kane deshire te kontribojne.

mesuesit nuk paguhen, jane te gjithe vullnetar.

Naim Frasheri per kete inisiative modeste do te shkruante:

Lumja ti, moj Parmë o lule,
Q’i le pas shoqet’ e tua!
Si trimi në ball’u sule,
Ta paçim përjetë hua

Il Ministero dell’interno ricorda che la ricevuta attestante la presentazione telematica della domanda di regolarizzazione è documento del tutto diverso dalla ricevuta postale di richiesta del permesso di soggiorno.

La ricevuta attestante la presentazione telematica della domanda di regolarizzazione rilasciata al datore di lavoro non può essere equiparata alla ricevuta postale di richiesta del permesso di soggiorno. Questo il contenuto della circolare 400/C/2009/12.319 con la quale il Dipartimento della PS del Ministero dell’interno ha risposto alle questure che chiedevano chiarimenti circa la possibilità di espatrio temporaneo di colf e badanti che fruiscono della procedura di emersione.
Il Viminale ricorda che fino a quando la procedura non sarà ultimata, la condizione del cittadino straniero da regolarizzare non può essere equiparata a quella di chi è entrato in Italia con un regolare visto per lavoro oppure è in attesa del rinnovo del permesso di soggiorno.
(Red. immigrazioneoggi.it)

“Disposizioni in materia di sospensione del processo penale nei confronti delle alte cariche dello Stato “

pubblicata nella Gazzetta Ufficiale n. 173 del 25 luglio 2008

    1. Salvi i casi previsti dagli articoli 90 e 96 della Costituzione, i processi penali nei confronti dei soggetti che rivestono la qualità di Presidente della Repubblica, di Presidente del Senato della Repubblica, di Presidente della Camera dei deputati e di Presidente del Consiglio dei ministri sono sospesi dalla data di assunzione e fino alla cessazione della carica o della funzione. La sospensione si applica anche ai processi penali per fatti antecedenti l’assunzione della carica o della funzione.

    2. L’imputato o il suo difensore munito di procura speciale può rinunciare in ogni momento alla sospensione.
    3. La sospensione non impedisce al giudice, ove ne ricorrano i presupposti, di provvedere, ai sensi degli articoli 392 e 467 del codice di procedura penale, per l’assunzione delle prove non rinviabili.
    4. Si applicano le disposizioni dell’articolo 159 del codice penale.
    5. La sospensione opera per l’intera durata della carica o della funzione e non è reiterabile, salvo il caso di nuova nomina nel corso della stessa legislatura né si applica in caso di successiva investitura in altra delle cariche o delle funzioni.
    6. Nel caso di sospensione, non si applica la disposizione dell’articolo 75, comma 3, del codice di procedura penale. Quando la parte civile trasferisce l’azione in sede civile, i termini per comparire, di cui all’articolo 163-bis del codice di procedura civile, sono ridotti alla metà, e il giudice fissa l’ordine di trattazione delle cause dando precedenza al processo relativo all’azione trasferita.
    7. Le disposizioni di cui al presente articolo si applicano anche ai processi penali in corso, in ogni fase, stato o grado, alla data di entrata in vigore della presente legge.
    8. La presente legge entra in vigore il giorno successivo a quello della sua pubblicazione nella Gazzetta Ufficiale

Il lodo Alfano è stata una legge dello Stato italiano, dichiarata incostituzionale, formalmente nota con il nome “Disposizioni in materia di sospensione del processo penale nei confronti delle alte cariche dello Stato” (legge 124/2008).^[1] Il disegno di legge è stato presentato dal ministro della giustizia Angelino Alfano e approvato dal Consiglio dei Ministri del Governo Berlusconi IV in data 26 giugno 2008 «con l’obiettivo di tutelare l’esigenza assoluta della continuità e regolarità dell’esercizio delle più alte funzioni pubbliche»^[2], prima di essere approvato dalle Camere in virtù della votazione conforme del Senato tenutasi in seconda lettura il 22 luglio 2008 con 171 sì, 128 no e 6 astenuti. Il Presidente della Repubblica Giorgio Napolitano, all’atto della promulgazione, ha affidato ad una nota^[3] le motivazioni che l’hanno spinto a firmare immediatamente tale legge, nonostante le accese polemiche da essa suscitate e una precedente sentenza della Corte Costituzionale che aveva abrogato l’articolo del cosiddetto lodo Schifani rivolto a regolare la stessa materia con una forma molto simile a quella poi riproposta da Alfano. Il 7 ottobre 2009, a seguito del dubbio di costituzionalità sollevato dai magistrati in diversi processi che vedevano imputato Silvio Berlusconi, la Corte Costituzionale ha giudicato illegittimo il lodo Alfano provocandone la decadenza.

Presentata stamane la ricerca “La criminalità degli immigrati: dati, interpretazioni e pregiudizi” realizzata dal Dossier Caritas/Migrantes e dall’Agenzia Redattore Sociale.

Nonostante condizioni sociali e normative sfavorevoli, il “tasso di criminalità” degli immigrati regolari in Italia è solo leggermente più alto di quello degli italiani (l’1,4%, contro lo 0,75%) e, se si tiene conto della differenza di età, questo tasso è uguale a quello degli italiani. A influire al riguardo, infatti, sono le fasce di età più giovani, mentre è addirittura inferiore tra le persone oltre i 40 anni. Gli stranieri regolari inoltre, incidono sulle denunce all’incirca nella stessa misura percentuale in cui incidono sulla popolazione residente.
Sono i risultati dello studio La criminalità degli immigrati: dati, interpretazioni e pregiudizi, realizzato dal Dossier Statistico Immigrazione Caritas/Migrantes e dall’Agenzia Redattore Sociale e presentato stamane a Roma presso la sede della Federazione Nazionale della Stampa.
Secondo i ricercatori non esiste alcuna corrispondenza tra l’aumento degli immigrati regolari e l’aumento dei reati: tra il 2001 e il 2005, mentre i primi sono cresciuti di più del 100%, le denunce nei loro confronti hanno conosciuto un aumento del 45,9%.
Il coinvolgimento degli immigrati in attività criminose è invece legato in maniera preponderante alla condizione di irregolarità, con la quota di immigrati illegali denunciati che oscilla tra il 70% e l’80%.
Avvalendosi di quella che viene definita la “circolarità delle fonti”, in base a nuove correlazioni e a confronti su periodi temporali omogenei e sufficientemente lunghi, l’indagine ridimensiona in modo netto la portata di alcuni studi e di numerose affermazioni che in questi anni hanno contribuito ad alimentare l’allarme per “l’emergenza criminalità” degli stranieri.
La ricerca mette in evidenza come il contributo degli immigrati alla criminalità, pur essendo visibile in alcune fattispecie gravi, è prevalentemente limitato a episodi di microcriminalità (i cosiddetti soft crimes). Sempre secondo l’analisi è molto alta l’incidenza di immigrati come vittime di reati da parte di altri immigrati. In particolare, per i reati violenti tale incidenza oscilla a seconda delle fattispecie tra un quarto e un sesto del totale.
Nel testo i ricercatori indicano innanzitutto alcune “chiavi di lettura” che permettono di interpretare i dati sulla criminalità e confrontarli con quelli di altri paesi.
Anzitutto – a livello statistico – esiste un gap dovuto allo status di cittadinanza. In Italia infatti, la stragrande maggioranza dei reati ascritti agli immigrati sono classificati come “reati di stranieri”, in quanto sono pochissimi gli immigrati che hanno ottenuto la cittadinanza italiana. In altri paesi, dove il tempo di ottenimento della cittadinanza è più breve o il fenomeno è più antico, sono invece molti di più i reati commessi da “immigrati” che finiscono nelle statistiche della criminalità locale. In Germania, ad esempio, gli stranieri sono il 9% della popolazione e quelli di origine straniera il 18%.
Le statistiche giudiziarie dell’Istat inoltre non registrano la variabile della titolarità o meno del permesso di soggiorno da parte delle persone straniere denunciate, che però sono registrate dal Ministero dell’Interno: bisogna, pertanto, incrociare i due archivi.
Nel testo vengono approfondite le denunce del periodo 2001-2005, ‘incidenza dei reati commessi nelle diverse fattispecie, il “tasso di criminalità”, l’irregolarità ed i reati ad essa connessi e gli stranieri detenuti.
(fonte: Al. Col. immigrazioneoggi.it)

ooooo… beato chi diventa vecchio…  colgo l’occasione di ringraziarvi a tutti per avermi augurato di tutto e di più per il mio compleanno.

Durim Lika Urime te perzemerta! – Gezuar ditlindjen nga miku yt i ngushte. Edhe 100 vite te tjera me shume bloge dhe faqe interneti. TANTI AUGURI PER I TUOI ANNI CON TANTI BLOG E PAGINE INTERNET !

Scanderbeg Parma Gezuar ditlindjen i dashur Tonin – Buon Compleanno caro Tonin!

 Paola Mancini mille auguri di buon compleanno!!!!

 Kozeta Zavalani Happy Birthday! Gezofsh edhe 100 ditelindje te tjera. Urime!

 Franca Scaglia AUGURI…DI BUON COMPLEANNO!!!!!

 Maria Itria Deligia  Buon compleanno:-)auguri!

 Ermira Gjinaj Guri  Ti faccio i mie migliori auguri per questo bel giorno . .100 e più di anni felici .!

 Lina Rocca  Buon compleanno!!!!!!!!!!!!!!!!

 Preng Gjoka edhe 100… urime……!

 Fred Gjoka Buon comleanno…Hapy birthday ..srecan rodjendam..GEZUAR DITELINDJEN..edhe 100.!

 Erma Treska edhe 100!! gjithe te mirat!

 Mina Kacurrelsja ***GEZUAR DITELINDJEN.FAT DHE MBARESI NE JETE E PUNE…U BEFSH EDHE 100 MBI ATO QE KE DHE QOFSH GJTHM I LUMTUR.***

 Arian Shkoder  Edhe 100 ishalla

 Rosanna Scelsi Tanti augurissimi un kiss

 Angelo Profumati AUGURI!!!

 Zyli Gaxholli EDHE 100 VITE TE LUMTURA DHE TE GEZUARA PER JU ,
SHUM PAQE DHE DASHURI NE JETE…SINQERISHT ZYLI

 Mariagabriella Cristina Modica auguri cento di questi giorni… con salute e serenità…..

 Jonida Goxho shume urime!

 Anjeza Dervishi Edhe shuuuuuuuuuuuuuuuuuuum vite te bukura.Gezuar! Kalofshi sa me mire!!!!!!!!!

 Isi Ademi edhe 200 vjeç e me shume

 Albana Loka Shume urime!!!!

 Elona Marika gezuar.edhe 100.

 Pranvera Kola .. edhe 100, urimet me te mira !!!!!

 Alba Coba Tanti auguri di buon compleanno,1000 di questi giorni!!!!!!!!!!!!!!!,urime

 Alona Eltari oooo kush e ka ditelindjen sooot… )
te behesh e& 100!!! t’ia kalosh shuuuuuuuume bukur sot!!!

p.s. po pse e ke hequr murin???…

 Viola Kaltra Tanti Auguri!

 Cinzia Ardizzoia tantissimi auguri!!!!!!!!!!!!!1

 Lorenc Puka Te uroj shnet,dashuri dhe lumturi per edhe 100 vjet te tjera!

 Francesca Sabatino

 Nue Nufi1000 VJEQ TE BEHESH MIKU YNE …

 Petrit Mehdiu urime tonin….

 Alfred Velaj Auguri di buon compleanno

 Pasdaran Bianconero AUGURISSIMI DI BUON COMPLEANNO

 Francesco Torre Buon compleanno!!

 Gjon Keka

 Tefta Hasa happy birthday.

 Sebastiana Alonzo auguri… auguri…auguri….

 Laura Stefani urime per Ju….

 Isida Mollaymeri edhe 100-te vjec e fat e mbaresi ne tere jeten…

 Brunilda Ternova Ambrogio Gezuar Ditelindjen Tonin!
Te uroj gjith te mirat!

 Etleva Bendo Edhe 100 vite te lumtura …

 Aida Pasholli Mara

 Liliana Susana Reich AUGURI! BUON COMPLEANNO!

 Maria Teresa Marin Madrid che giovene che sei!!!!

 Rossiello Rebecca AUGUROOONIIII

 Elda Hermese paskemi ne nje dite ditelindjen…… gezuar ! urimet me te mira per ty !

 Tërëze Janiri Olivieri Buon compleano! Gjithe te mirat te uroj. mire ditelindhje.

 Lindita Sota tanti auguri, Tonin!!!

 Mira Gabriell Tuci gezuar ditelindjen!! Shume urime!!!

 Elsa Hamitaj Bajrak ta gezosh 28-vjetorin…:)) kalofsh sa me mire sot..:)

 Anila Xhekaliu Edhe njeqind vite te tjera, Tonin! Qofsh i lumtur!

 Anila Kadija

 Aida Hajdari Edhe 100! Gezuar!

 Ela Ferko edhe 100 vjec Tonny..plote dhurata..gezuar

 Marlene Landucci buon compleanno!!!!!!! auguri vivissimi!!!!!

 Migena Shqepa edhe 100 gezuar

 Alma Roshi

Edhe 100 vjec Bajrak…ne mungese te deres ku mund te vendosja

nje tufe lule…po te le ne ane te shtepise urimin tim….Gezuar…:))

Genta Agolli

Gezuar ditelindjen. U befsh 100 vjec

Federica Pepiu

urime per ditlindjen! DHE 100 VJET ME TE BUKURA!

Angela Sgaramella

BUON COMPLEANNO!

Eltion Kadrija

Tonin ubefsh dhe 100 te tjera e qofsh gjith mone i lumtur ne pune ne familje …

Besiana Hysi

Gezuar Ditelindjen Bajrak edhe kalofsh sa me bukur te uroj gjithe te mirat.Be…

Zamira Carka

100 vjet te behesh !!!! tu plotesofshin deshirat !

Ylli Bajraktari

hi o ton u befsh 100 vjec te uroj fat dhe mbarsi kudo qe te shkosh ky urim te vjen nga vellai i vogel

Olta Lamo

Urime U befsh edhe 100 vjec! Olta

Maria Teresa Marin Madrid

tanti auguri di buon compleanno,,,molto bella la frase che hai scritto,,ti au…

Lucia Salvia

buon compleanno!

Giampiero Iusi

AUGURI

Mens Sana

Buon complenno!!!

Angelo Profumati

auguri Tanti auguri di buon compleanno Tonin!!!

Gennaro Coelli

Auguri tonì

Blerta Jaha

Pershendetje Urime ditelindjen shoki te uroj shum fat ne jete suksese .

 Elda Terpo  buon compleano tonin .auguri e ancora 100 anni felici …….

 Viola Cerova Valera  Gezuar ditelindjen dhe u befsh 100 vjec ………..

 Vjola Gërbi  Edhe 100000000000 vjec. Kalofsh sa me mire

 Violanda Alb   edhe 100 e sa te duash. Kalofsh mire!

  Milanese Fcbk  ti faccio gli auguri anche io gezuar ditelindjen…
auguri x il tuo compleanno….e anche x tutto il resto…ti auguro tanta felicità, tvb

  Anna Babalau  happy b’day

  Ana Maria Garcia-Montero  happy birthday!!!!!

  Alida Karakushi  Gezuar, uroj te jesh gjithmone i buzeqeshur

  Chicca Fenice  auguroniiiiiii ^_^

  Ndue Marku

Ju uroj nga zemra edhe njeqind vite te tjera te lumtura e me pasuri.Te kini gezim e shendet per veten dhe familjen!

  Dolce Cla

Per te l’augurio che ogni piccola e grande cosa che il tuo cuore desidera possa realizzarsi. Buon compleanno.

  Ana Shkreli

urimet ma te mira e te perzemerta per datlindjen,kalofsh mire,e shume e shume te ketilla njena ma e bukur dite se tjetra.

  Mimoza Xhengo  Shume urime!

  Agustin Bardhi  u befsh 100 vjec

  Shpendi Ndreu  ore çfar té kan dhuruar pér ditlindje apo vetém llafe té bukura

  Shpendi Ndreu   desha té béja njé suprizé por spata kohé

   Elvira Lika  Urime!

  Sose Dumani  Urime per ditlindjen. edhe 100 vite te bukura dhe te lumtura..

  Ylber Kurti  Gezuar dhe 128 te tjera te lumtura.

  Fabio Ferrari    …..AUGURIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII

  Daniela Soro   auguriiiiii!!!!!buon compleanno

Carole Lakomec October 6 at 1:24am

Hi there Wishing you a Happy Birthday and many more. Do something special on your spec…

Silvano Sarno October 5 at 11:57pm

AUGURI AUGURI E ANCORA AUGURI RICCHI DI BELLE EMOZIONI E DOLCI SENSAZIONI…………..

Rugova Osmanaj October 5 at 10:31pm

u befsh 100 vjec dhe suksese kudo….:))

Elidon Kasapi October 5 at 10:27pm

urim i perzemert1 bajrak ,gezuar ditelindjen ! pac nje jete te gjate te lumtur e te pl…

Mersa Shaini October 5 at 9:31pm

Pershendetje Urime , urime, urime dhe per shume vite ta festosh dhe gjithe te mirat. Suksese

Iris Shehu October 5 at 8:32pm

edhe 100 urime shoku. U befsh edhe 100 vjec.

Maria Cristina Manfredi October 5 at 8:27pm

Augurissimi. Ciaoooooooo, non so se sono riuscita a mandarti gli auguri con un angioletto …

Vjollca Kaciu October 5 at 8:21pm

Urime Ditelindja! Urime Ditelindja ,shume shendet dhe lumturi e suksese ne jete..i befsh 100 v…

Edona Kolziu October 5 at 8:01pm

Auguri….u befsh 100 vjeç po te uroj ketu ..uroj tia kalosh sa me mire

“Urimi (qe nuk meriton te jete ne te kuqe per ironi politike) por qe eshte urimi me i mire per mua”

Kisha deshire te gjeja nje fraze te jashte zakonshme … por nuk ekziston asgje aq e bukur sa te trasmetoje urimet e mia per Zotin Bajraktar. Meqenese thjeshtesia eshte forma e vertete e bukurise … Kaq thjesht te uroj edhe 100 vjet.

 

(grazie a Giuseppe, Francesca, Paulin, Eglantina, Ana Maria e a Kastriot)

• Odoardo Corsini, religioso e matematico italiano († 1765)
• Giuseppe Federico di Sassonia-Hildburghausen, generale austriaco († 1787)

• Bajraktari Tonin , direttore generale del blog www.bajrak.wordpress.com
• Roberta D’Adda, calciatrice italiana
• Isaiah Ekejiuba, giocatore di football americano statunitense
• Enrico Fabris, pattinatore italiano
• Petra Gläser, cestista tedesca

Para ca ditësh jam kthyer nga Shqiperia dhe si çdo rrugëtim të len përshtypjet e veta, vetem se nuk bëhet fjalë për një shëtitje dosido por për atheun tim të dashur (na mesonte abetaria dikur).

Mua më ishte ngulitur në koke që jemi shume dashamirès ose mikprites por në realitet ngela perseri i zhgënjyer sepse duket sikurse edhe një buzëqeshje duam ta shesim dhe jo ta dhurojme.                

Persa i perket anes politike ku ju lexuesit e blogut tim jeni më ekspert se mua, të gjithë komentoni qeverin Berisha 2 por në këte aspekt mua më lindin ca pyetje. A meriton populli Shqiptare të kete ca perfaqesues më të mire se ata që kemi ku jemi në vete që shesim shprehjen/zgjedhjen më të lirë dhe më të shenjte që Zoti na ka dhuruar ose që votojme për tifozllik dhe jo për pëlqim të një programi politik? (persa i përket programeve politike ishin ca batuta ku thonin që të gjitha partite në Shqiperi kane një program të përbashket: VJEDHJEN).

Ekonomista të medhenjë botëror thone që forca e një shteti matet me besimin që ka qytetari ndaj tij, por në rastin e shteti tone çfare ndodh? Ne nuk kemi besim në të por vetë e kemi zgjedhur, ne e kritikojme por përseri e votojme ose që na kane premtuar një vend pune (ku vendet e punes nuk vijne për meritokraci por parimi i seleksionimit është njoftësia/miqesia ) ose per arsyje parimore (dihet që jame i majte dhe nuk votoj dot ndryshe).

Me pak fjale me vjen keq ta them por vëj re qe jemi popull shume i vështire, nuk është e lehte të na gjendet melodia që na pëlqen. Dëshiroj t’ju ftoj të interpretoni foton

ku ne jemi të paret që i jemi shkëputur trungut të madh Evropian dhe jo kot do jemi të fundit që do i bashkohemi kesaj peme me rrënje të lashta dhe të forta.

Thomas Jefferson thote: “Mbrojtja më e mire e një kombi janë qytetarët e edukuar.” dhe sipas meje këte edukimin duhet ta filloj nga mua duke mos u infuelncuar nga jo ndershmëria e të tjerëve.                                       http://bajrak.wordpress.com/

…Edhe afro 100 vjet më parë në vitin 1913 Kisha Orotodokse Serbe e shpall kishën katolike shqiptare e në veçanti atë të Mirditës, Abatin dhe priftërinjtë si armikun më të madh të Serbisë, pra fill pasi shpallet pavarësia e vendit tonë Në një kohë që po kjo kishë ka ngritur akuza mjaft të rënda ndaj kishës Katolike në Kosovë e vijon të ngrejë edhe sot…

Po t’ju referohemi dokumentave të botuar nga akademia e Shkencave të Serbisë por edhe nga botimet e Kishës Ortodokse Serbe, në vijimësi dhe qysh heret, vemë re një qëndrim të ashpër, aspak tolerant e mbi të gjitha armiqësor të kësaj kishe ndaj popullsisë shqiptare e sidomos ndaj klerit katolik shqiptar. Kjo strukturë, e cila në shtetin Serb është pjesë e masakrës ndaj shqiptarëve dhe hartuese e politikave antishqiptare, akoma edhe sot harton dhe shpif apo mundohet të rindërtojë frymën e përcarjes dhe vëllavrasjes ndër shqiptarë, të nxisë politikat e nacionalizmit ekstrem dhe mbi të gjitha mundohet me të gjitha mënyrat të pengojë ecjen përpara, integrimin dhe mosnjohjen e shtetit të Kosovës. Akoma dhespotë të ardhur prej Serbie turren të quajnë Kosovën pjesë të Serbisë edhe pse kjo copë tokë e Ballkanit është larë me gjak cep më cep prej masakrave dhe Golgotës serbe.

Politikanë dhe drejtues të kishës ortodokse serbe herë nën zë e herë haptazi mundohen ta quajnë Kosovën një shtet të tipit mysliman,madje një shtet të tipit fondamentalist dhe kur kisha katolike shqiptare nuk është gjendur në anën e tyre si falsifikatore e historisë dhe fakteve, atëhere dhe ajo është kthyer në objekt sulmi dhe shpifjesh. Ky sulm dhe këto shpifje ashtu si dhe lufta e përhershme ndaj shqiptarëve është e hershme.

Nëse hedhim një vështrim më heret atëhere katërqind e ca vjet më parë në një natë të ftohtë dhjetori antishqiptarët më të egër nuk patën hezituar ta mbysnin në ujrat e Drinit të Bardhë, Pjetër Budin (në dhejtorin e vitit 1622), (1) i cili ishte bërë i njohur si një atdhetar, ishte dalluar për veprimtarinë e vet të pareshtur në të mirë të atdheut. Njëri ndër hartuesit e raporteve mbi gjendjen e kishave klerit dhe popullsisë në Shqipërinë e Veriut, por ai ishte dhe njëri ndër udhëheqësit shpirtëror më të spikatur e më fisnik të kohës së vet, madhështia e të cilit veçse rritet me kalimin e viteve dhe shekujve.

Më 28 nëntor të vitit 1912, në qytetin e Vlorës u shpall shteti i pavarur shqiptar dhe pas pak kohe u njoh si shtet. Megjithatë shteti shqiptar përmblidhte përafërsisht gjysmën e regjioneve të banuara me shqiptarë në Ballkan. Më shumë se 50% e popullsisë shqiptare mbeti jashtë kufijëve të shtetit kombëtar. Serbët ishin turrur të rrëmbejnë një copë të truallit të shqiptarëve.

Edhe afro 100 vjet më parë në vitin 1913 Kisha Orotodokse Serbe e shpall kishën katolike shqiptare e në veçanti atë të Mirditës, Abatin dhe priftërinjtë si armikun më të madh të Serbisë, pra fill pasi shpallet pavarësia e vendit ton.ë(2) Në një kohë që po kjo kishë ka ngritur akuza mjaft të rënda ndaj kishës Katolike në Kosovë e vijon të ngrejë edhe sot.

Barbaria serbe nuk e kishte kursyer jetën e njërit ndër më të ndriturat mendje të shqiptareve At Shtjefën Gjeçovit e kështu faktet kokforta ndjekin njëra tjetrën

Gjithnjë udhëheqësit shpirtëror e në mënyrë të veçantë klerikët katolik shpalleshin armiqtë më të mëdhenj të popullit serb jo rastësisht por sepse siç pohon Rexhep Qosja në veprën e tij“Populli i ndaluar” “…, në historinë e popullit shqiptarë, faktori fetar, as ai mysliman, as ai ortodoks, nuk kanë luajtur ndonjë rol atdhetar, çka nuk mund të thuhet për një numër të klerit katolik, ndër të cilët ka të tillë, që kanë merita të mëdha në kulturën shkrim-këndim, gjuhë dhe letërsi shqipe. Ata ishin atdhetar të mëdhenj.”(3)

Apo siç shkruan Faik Konica në revistën e tij “Albania” se katolikët shqiptar janë shkak që u mbajtë gjallë gjer më sot kombësia jonë.

Krishterimi ishte feja e parë ndër shqiptar. “Ilirët ishin të parët në Ballkan që pranuan këtë besim të ri në vend të paganizmit”(4) Kështu katolikët përbënin dhe rrezikun kryesor për kishën dhe kishtarët e Serbisë pikërisht pse ata ishin historikisht ura lidhëse me Europën e qytetëruar. Katolicizmi, nga njëra anë, i jepte Shqipërisë bashkimin që i mungonte si shtet dhe nga ana tjetër e lidhte me botën e krishterë europjane, vinte në dukje Fan Noli.

Pikërisht këto atdhetarë të mëdhenj i vinte së pari në shënjestër kisha ortodokse Serbe dhe i shpallte armiq më të mëdhenj të Serbisë.

Në fundvjeshtën e vitit 1912, menjëherë pas shpalljes së pavarësisë së Shqipërisë, Petar Karagjorgjeviq urdhëron ushtritë serbe, të cilat pasi kishin kryer masakra të pashoqe në Kosovë, të suleshin për pushtime të reja të territoreve të Shqipërisë. Ai urdhëron “… Tej shkrepave shqiptar dhe alpeve me borë, përtej strofujve të rebelëve arnaut në detin Adriatik, për të ngritur flamurin burrëror të Serbisë…”(5) Dhe këtë e pohon në kujtimet e veta Kryeshefi i Shtabit, i cili mbërriti deri në Durrës, Dragoljub M. DINIÇ vetëm se dhjetë vjet më vonë. Pra veç shtetit serb dhe kisha ortodokse serbe kërkon të shtrihet drejt brigjeve të Adriatikut në Shëngjin apo në Durrës me çdo çmim. Ani se jeta e shqiptarëve vihej në fillen e perit.

Në Beograd gjenerali famëkeq Bozo Jankoviç merrte dhe përpunonte njërin pas tjetrit raportet e nënkolonelit Dimitrie Bulic, i cili e lajmëron shefin e tij gjaksor mbi situatën e trupave që lëviznin drejt zemrës së Shqipërisë “… Situata e ardhës ka qënë fatale po të mos haste në mirësjellje nga ana e Mirditës kreqendra e të cilës është Oroshi. Aty gjendet selia e kryesuesit të Mirditasve Marka Gjoni, i cili ka pushtet të pa kufizuar gjygjësor dhe ekzekutiv dhe selia e të parit të tyre fetar msgr Prend Doçi” (6)

“… Ipeshkëvi dhe fretërit e tjerë për nga kombësia janë arbëreshë dhe patriot të mëdhenj. Pritjen që e organizoi ipeshkëvi ishte e përzemërt aq edhe e shkëlqyeshme, nga biseda që më të u zhvillua në gjuhën frënge se ai është udhëheqës politik i këtij fisi (Mirditës). Pyetja e tij e parë ishte cilat janë qëllimet tona, gjegjësisht të Serbisë, në lidhje me Shqipërinë. I është përgjigjur: se ne nuk kemi pretendime pushtuese në këto anë… dhe se jemi të frymëzuar me mendimin që pas luftës ta lëmë Shqipërinë të lirë. Në atë moment, rreth ipeshkëvit ishin të mbledhur bajraktarët e ketij fisi, të gjithë njerëz të pjekur me shprehje të vendosura dhe inteleigjente në fytyrë, dhe kur kjo bisedë u është spjeguar e kanë pritur kënaqshëm” (7)

Dimitrie Bulici në një mënyrë të stërholluar mundohet t’u hedhë hi syve parisë së Mirditës tek e cila duke shfrytëzuar qënjen e kësaj treve katolike dhe njëkohësisht e një parie jo fort të orjentuar si duhet, mundohet të luajë një lojë mjaft djallëzore me pabesi të tipit serb. Kështu Buliç i drejtohet shefit të tij në Beograd Petroviç duke i shkruajtur “… Përveç të tjerash ato pra (mirditasit) e kanë lajmëruar ipeshkëvin e tyre dhe neve se Mbreti Nikollë,( mbreti i Malit të Zi) i ka pritur shumë keq disa udhëheqës të Mirditës. Për këtë shkak mirditasit janë shumë të prekur…Pas kësaj u kam dhënë garanci të reja gojore se në liri të Mirditës nuk do të preket, se Serbia do të përkujdeset që të ruajë të drejtat e tyre shekullore e se me ta do të mbajë marrëdhënie më të mira miqësore, me këtë rast ipeshkëvi dhe udhëheqësit deklaruan se me Serbinë do të punojmë së bashku. Pas kësaj Kapidani Marka Gjoni u vu në dispozicion që me njerzit e tij të nxjerrë çka ka nga ushqimet në këto anë të varfëra…”(8)

Pas këtij informacioni, që për Beogradin përbëntë një rëndësi të veçantë, gjenerali famëkeq Bozo Jankoviç u drejtohert komandantëve që drejtonin forcat në Shqipëri “ u lutem komandantëve që në rastin e diskutimit politik të mëtejshëm në pyetjen mbi fatin e Shqipërisë të merret parasysh fjala e dhënë nga komandanti (Bulic) dhe oficerët e ardhës udhëheqësve shqiptar nëse është e mundur të ju japin edhe vërtetime formale mbi pavarsinë e Shqipërisë”.(9) Theksojmë se në këtë kohë në krye të forcave serbe që gjendeshin në Shqipëri ndodheshin dhe komandantët famëkeq Dimitrie Tucoviç dhe Kosta Novakoviç ndër organizatorët kryesor të forcave pushtuese serbe.

E ndërsa situata në Shqipëri ishte e tillë komandantët merrnin e jepnin me komandën e tyre Kisha ortodokse serbe nga ana e saj vijonte të shfaqte hapur ambicjet mbi territoret shqiptare, kërkonte të vinte kufi të ri në shtrirjen e territoreve dhe zotërimeve të saj mbi tokat shqiptare dhe ta shpallte kishën katolike Shqiptare dhe klerikët e saj të të gjitha niveleve armikun më të madh të popullit serb.

Në vitin 1913 “Stev. Bojoviç, prift, Obramoviç” në fletoren zyrtare kishtare publikon artikullin me titull “Vështërsitë në punën e ardhshme të priftërinjëve serb”, ku në mes të të tjerave gjejmë të publikuar thelbin e ëndrrës shekullore për gllabërimin dhe asimilimin serb “… Atdheu ynë ka realizuar ëndërrat pesëshekullore…. krahët e vet i ka shtrirë edhe mbi vëllezrit e vet në Serbinë e Vjetër (Kosovë) …. është dyfishuar numri i popullsis, është…

Sipas priftit ortodoks serb Stev. Bojoviç për të gjitha mossukseset serbe në territoret shqiptare fajtori kryesor janë priftërinjtë katolik shqiptarë dhe besimtarët e tyre”.

Ky prift duke njohur veprimtarinë patriotike, luftën e vazhdueshme për komb dhe kulturë, nivelin e dijeve të klerit katolik shqiptar shkruan:

“Në katolicizëm deri më tani ne kemi pasur armikun më të zemëruar dhe më tinëzak… edhe në luftrat e kaluara rezistencën më të madhe nëpër Serbinë e Vjetër (Kosovë) dhe nëpër Arbëri farkuar rishtaz e kanë bërë arnautët katolikë, kurse Shkodrën Serbe(!) ushtrisë fituese serbe ia mori katolicizmi e jo kombi arnaut. Shkodra dhe Arbania nuk i janë falur (!) kombit, Europa e pashpirtë dhe mizore nuk ua dha arnautëve për sy të zi Arbaninë, Shkodrën dhe detin serb(!), por ia dha katolicizmit. Dhe të gjitha vështërsitë që i patëm më heret dhe atherë dhe të cilat do t’i kemi në të ardhmen vijnë nga ana e katolikëve…”(10)

Ky prift ortodoks serb e dinte mirë se klerikët katolik gjithnjë kishin qënë në nismat e mëdha të luftës për komb dhe kulturë. Gjithsesi orientimi i shqiptarëve e sidomos i klerikëve katolik ishte drejt Perëndimit. Kisha katolike dhe katolikët në përgjithësi ishin një urë e fortë lidhëse midis Europës së krishterë dhe shqiptarëve. Kultura dhe tradita 2000 vjecare ndër shqiptare kishte ngulur rrënjë të forta dhe ishte e vështirë të zhbëhej.

Prandaj duhej bërë vemendje sidomos ndaj klerit katolik, ndër të cilët ka të tillë, që kanë merita të mëdha në kulturën shkrim-këndim, gjuhë dhe letërsi shqipe. Ata ishin atdhetar të mëdhenj, themeluesit e gjuhes së shkruar, historianët që njihnin mirë historinë e tyre por dhe të serbëve në Ballkan. Kisha Katolike i ka afruar shqiptarët me Perëndimin, me kulturën dhe zhvillimin e vendeve të tjera perëndimore

E natyrisht kjo nuk kishte si të mos e shqetësonte klerin ortodoks. Prandaj ai nuk heziton të shkruajë “… Rrezikun më të madh për Kishën Ortodokse Serbe, e kjo do të thotë edhe për popullin serb, e paraqet Kisha Katolike në kufinjtë tanë të rinj. Kjo do të jetë një demon i cili nuk do të na lërë të qetë dhe i cili në vazhdimësi do të jetë barrë edhe për shtetin edhe për popullin tonë”…(11)

Pra ky prift ortodoks e shihte me frikë përballjen në të gjitha planet me klerin katolik shqiptar. Priftërinjët katolikë shqiptarë në pjesën më të madhe të tyre ishin të shkolluar, kishat e tyre ndër malet e Shqipërisë i kishin kthyer në cerdhe të dijes dhe të kulturës. Kisha katolike ishte pjesë e pandarë e jetës së shoqërisë, udhëheqëse shpirtërore dhe një faktor i rëndësishëm të frymëzimit të qëndresës, kulturës, arsimimit, ndoshta si më të parin e më të vlefshmin gur në themelin e kulturës sonë kombëtare. Prandaj prifti ortodoks serb shkruan:

“ Fretërit katolik dhe Kisha Katolike disponojnë fuqi të mëdha mendore dhe materjale. Priftërinjtë katolikë me gadishmëri dhe sakrificë qëndrojnë lart mbi ne. Ata të shumtën kanë mbaruar fakultete, derisa ne kemi të mbaruar seminare fetare të një niveli të arsimit të mesëm. Priftërinjtë e tyre në krahinat tona(!) të reja dhe në përgjithësi në Ballkan disponojnë gadishmëri të fortë për obligimin seminarik, për të cilën zgjidhen më të gatshmit, më aktivët dhe më të përkushtuarit e kishës dhe thirrjes së vet, të cilët me çmim të jetës shkojnë nëpër grykëmalet e egra dhe të pakalueshme të Arbërisë, predikojnë mësimin e vet dhe përfitojnë idhëtarë të katolicizmit(….) dhe me kundërshtarë të tillëe do të duhet të luftojë prifti serb… i cili ka mbaruar një seminar të keq , sipas programit të vjetruar dhe të papërsosur pa kurrëfar librash…”(12)

Priftat katolik shqiptarë, shkruan prifti ortodoks serb, janë më të rrezikëshëm se artileria turke.

Menjëherë pas okupimit të Kosovës, Kisha serbe iu përvesh punës së kthimit masiv të katolikëve dhe myslimanëve në fenë ortodokse. Duke mohuar akuzat e jashtme se ky kthim i popullsis në fenë ortodokse është i dhunshëm, fletushka e priftërninjëve ortodoks “Vesnik Srpsske Crkve” publikon artikullin Predstavka velikih ortodoksë serbë” ( Pedicioni i fuqive të më dha) (13)

Përfaqësuesit e fuqive të mëdha në Beograd më 17 mars 1913 dorëzuan peticionin me të cilin therrasin Qeverinë serbe të largojë rrethimin e Shkodrës dhe të evakojë sa më parë teritoret e zëna shqiptare. Njëkohësisht mendojmë se duhen marrë masa urgjente për sigurimin e lirisë së vërtet fetare për katolikët dhe myslimanët e kombit Arbëresh (14)

Kjo politikë e kishës ortodokse serbe e montuar dhe e ndjekur ndër shekuj ka ardh e njejtë edhe në ditët tona. Don Lush Gjergji, njëri ndër personalitetet më të larta të kishës katolike shqiptare dhe njëri ndër përsonalitetët më të ndritura të kulturës shqiptare në një intervistë të tij në mars të viti 2008 pohon: “Kjo cështje është e njohur. Kisha katolike e Mirditës dhe gjith kisha katolike shqiptare ishte kthyer në një udhëheqëse shpirtërore në vitet 1910-1913. Pastaj Lashtësia jonë, traditat dhe kultura jonë 2000 vjecare ku gjendet prani a e kishës dhe e Krishterimit ndër truallin shqiptar. Sigurisht kjo ka qënë peng jo vetëm për serbët por edhe për Turqit që s’mundën ta zhbëjnë.

Atëhere pra, para vitit 1913 kur flisni ju Kisha Serbe bëri kompromis me ushtrinë otomane Turke. Biles fill pas rënjes së Kostandinopojës dhe prej atëhere u mundua të gjej një lloj qetësie. E kështu ne jemi gjendur midis dy zjarresh, midis gërshetimit dhe kompromisit të dy armiqe.

Kështu kisha Serbe, kur u shkëput përfundimisht prej Kishës së Romës gjithë mellefin e shprehu ndaj vendorëve që kishin mbetur besnik të Romës.

Në anën tjetër me turqit dhe Islamikët gjeti një lloj mirëkuptimi dhe një lloj kompromisi. Prej vitit 1622 kur u themelua kongregata, pra Propoganda Fide, në të gjitha relacionet cështja që paraqesin ipeshkëvinjtë tanë janë “vuajtja nga shovinizmi serb dhe nga turqia’

Është shumë e rëndësishme që ne të japim mesazhin, nuk duam të kushtëzohemi nga e kaluara e idhët por dëshirojmë të kemi dimensione ekumenike siç kishte i madhi Fan Noli Temeluesi i kishës autoqefale të Shqipërisë. Sic ishte i madhi Atenagora po ashtu me prejardhje shqiptare i cili bashkë me Palin e VI në vitin 1964 bëri vizitën e trefishtë në Jeruzalem, Romë dhe në Kostandinopojë (në Stambollin e sotëm) dhe hapën rrugën e dialogut, takimit dhe afrimit dhe mundësisht të bashkimit të plotë.

Ne nuk kemi ngarkesa në anën fetare ato janë kryekëput në anën kombëtare apo nacionale.

Nacionalizmi i tepriar dhe shovinizmi e dëmton dukshëm njeriun, kombin e mbi të gjitha bashkimin fetar.

Edhe ne na ka akuzuar në vitin 1981 Kisha ortodokse Serbe këtu pse nuk jemi kinës (tamam) me ta për të thënë se në Kosovë po ndodh një fondamentalizëm islamik.

I ndjejeri Ipeshkëvi Nik Prela atëhere dhe më vonë ne të tjerët e kemi thëne se 200 metra larg nesh gjendej kisha Ortodokse Serbe ku ishte Ipeshkëv Pavli që tash është Patriku në Beograd.

Ne ju thamë haptazi nëse keni argumente konkrete na i thoni dhe ne do ju themi vëllezërve shqiptarë se nuk jemi as vëllezër as shqiptar njësoj pse me të keqin dhe ne s’mund të jemi dhe të keqin s’mund ta kemi vëllezër.

Po vetëm që Kosova është një vend fondamentalist islamik, vetëm këtë nuk mund ta themi. Dhe pasi nuk e bëmë këtë kompromis atëhere kisha Orotodokse ishte në sulm kundër kishës Katolike dhe njerëzve të saj

Imagjinoni deri ku shkon cmenduria. Kur ndodhën helmimet e më se 7000 fëmijëve dhe të rinjëve Beogradi shpiku se është Katolike ajo që i ka helmuar. Kjo që të krijonte përcarje dhe të shkaktonte mosbesim dhe dashakeqësi, por populli e dinte mirë se kush ishte fajtori. Nga ana tjetër që të kishte edhe një armë më shumë në sy të Europës dhe botës llogarisni deri ku shkon mendja e keqe. Megjithatë ne nuk kemi lejuar provokime por kemi vënë në lëvizje mendjen e ndritur dhe zemrën e hapur e s’kemi rënë në kësi grackash.” (15)

Kështu ujku qimen ka ndërruar ndërsa vesin jo…
| Fred Gjoka |

1. Vivi la vita attimo per attimo, come se fosse l’ultimo.
2. Quando imparerai a fregartene della gente, solo allora sarai grande.
3. Un giorno piangevo perché non avevo le scarpe, poi vidi un uomo senza piedi e smisi di piangere.
4. Non arrenderti mai, perché quando pensi che sia tutto finito, è il momento in cui tutto ha inizio.
5. Chi rinuncia ai sogni è destinato a morire.
6. Non ho chiesto a nessuno di nascere, perciò lasciatemi vivere come voglio.
7. Il mio migliore amico è lo specchio, perché quando piango non ride mai.
8. Vivo per amarti, morirò se dovrò dimenticarti.
9. Solo chi non conosce il dolore, può ridere di chi soffre.
10. Incontrami per la città, mentre vago per la città, in cerca di qualcosa che non so, incontrami e sorridimi, poi va per la tua strada.
11. Non ha importanza che una cosa sia vera, l’importante è crederci!
12. Amare significa pensare intensamente a qualcuno, dimenticando se stessi.
13. Beato chi non avrà sogni da realizzare, perché non sarà mai deluso.
14. Darei tutti i miei giorni per un unico ieri
15. I sogni sono come le stelle, basta alzare gli occhi e sono sempre là.
16. Alcuni dicono che la pioggia è brutta, ma non sanno che permette di girare a testa alta con il viso coperto dalle lacrime.
17. La vera felicità non è in fondo a un bicchiere, la trovi solo nel cuore di chi ti ama.
18. La notte è un pozzo nero dove intingo inchiostro per le mie poesie.
19. Non è forte chi non cade mai, ma chi cadendo trova la forza di rialarsi.
20. Guarda le piccole cose perché un giorno ti volterai e capirai che erano grandi.
21. se hai un idea rispettala: non perché è un’idea, ma perché è tua.
22. Non dire mai che i sogni sono inutili perché inutile è la vita di chi non sa sognare.
23. Datemi un sogno in cui vivere perché la realtà mi sta uccidendo.
24. Ti potranno tagliare le ali, ma non potranno impedirti di volare.
25. Se ti droghi ti capisco, perché il mondo ti fa schifo; se non lo fai ti ammiro, perché sei in grado di combatterlo.
26. Anche i fiori piangono, e ci sono stupidi che pensano sia rugiada.
27. Sii sempre come il mare che infrangendosi contro gli scogli, trova sempre la forza per riprovarci.
28. Se sei triste e vorresti morire, pensa a chi è triste e vorrebbe vivere ma sa di dover morire.
29. Quando la gente mi chiede cosa vuol dire amare, abbasso gli occhi per paura di ricordare.
30. Dicono che sbagliando s’impara, allora lasciatemi sbagliare.